شب قدردکتر علی شریعتیبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِإِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ۱u06dd وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ ۲u06dd لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ۳u06dd تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ ۴u06dd سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ۵u06dd ما «آن» را فرود آورديم درشب قدر. و چه مي داني كه شب قدر چيست؟شب قدر از هزار ماه برتر است. فرشتگان و آن روح دراين شب فرود ميآيند به اذن خداوندشان از هر سو. سلام بر اين شب تا آنگاه كه چشمه خورشيد ناگهان ميشكافد!و تاريخ قبرستاني است طولاني و تاريك، ساكت و غمناك، قرنها از پس قرنها همه تهي و همه سرد، مرگبار و سياه، و نسلها در پي نسلها، همه تكرارى و همه تقليدى، و زندگيها، انديشهها و آرمانها همه سنتي و موروثي، فرهنگ و تمدن و هنر و ايمان همه مرده ريگ!ناگاه در ظلمت افسرده و راكد شبي از اين شبهاى پيوسته، آشوبى، لرزهاى، تكان و تپشي كه همه چيز را بر ميشورد و همه خوابها را برميآشوبد و نيمه سقفها را فرو ميريزد. انقلابي در عمق جانها و جوششي در قلب وجدانهاي رام و آرام، درد و رنج و حيات و حركت و وحشت و تلاش و درگيري و جهد و جهاد عشق و عصيان و ويرانگري و آرمان و تعهد، ايمان و ايثار! نشانههايي از يك «تولد بزرگ»، شبي آبستن يك مسيح، اسارتي زاينده يك نجات! همه جا، ناگهان «حيات و حركت»، آغاز يك زندگي ديگر، پيداست كه فرشتگان خدا همراه آن «روح» در اين شب به زمين، به سرزمين، به اين قبرستان تيره و تباه كه در آن انسانها، همه اسكلت شدهاند، فرود آمدهاند.اين شب قدر است.شب سرنوشت، شب ارزش، شب تقدير يك انسان نو، آغاز فردايي كه تاريخي نو را بنياد ميكند. اين شب از هزار ما

تاملی در یکی ازتاملات دکتر رنانی محمد علی عسگری دکتر محسن رنانی چندی پیش در مطلبی که تحت عنوان « به زخم های ایران سلام کنیم» در شبکه های اجتماعی منتشر شد، از پایان روشنفکری گفت و نوید یک شروع تازه را از جانب زنان داد. یک زایمان بزرگ اجتماعی که در حال وقوع بوده و هیچ قدرتی قادر به جلوگیری از آن نیست. او در این ارتباط از زنان شاخصی نام برد که به گمان ایشان درحال ایجاد تغییرات و دگرگونی های اساسی در جامعه بوده و دارند نه تنها جای روشنفکران که جای مردان را نیز پر می کنند. به نظرم دیدگاه آقای رنانی به رغم بعضی خوش بینی ها قابل تامل بود و هرچه در باره آن بحث شود باز هم کم است. کسانی که با نوشته های ایشان آشنا باشند می دانند که همه آنها را از سر دلسوزی نسبت به ایران و ایرانی می نویسد و به شدت علاقمند است در این وانفسای سیاهی و تاریکی یک روزنه نوری پیدا کند. نوشته اخیر ایشان هم تقریبا همین معنا و مفهوم را داشت و این بار چنین روزنه امیدی را در حرکت اجتماعی و گسترده زنان جامعه ما یافته و بر آن انگشت نهاده بود. تلاشی قابل تحسین و قابل ستایش که باید به آن ارج نهاد.باید پذیرفت که در اعماق جامعه ما اتفاقاتی در حال رخ دادن بوده و گسل های بزرگی در حال جا به جاشدن است و در اکثر این تحرکات نیز محوریت زنان کاملا هویداست. دکتر رنانی در این ارتباط سخن از یک «زایمان » می کند. یک خانه تکانی گسترده و همه جانبه در تمام ارکان جامعه از دین و ایمان گرفته تا اقتصاد و نان و کار و مسکن و سبک زندگی و نحوه رفتار اجتماعی و غیره. تا آنجا که می دانیم کنشگری زنان در جامعه ما بسیار دراز دامن و متنوع است. به عبارتی از نیروهای راست سنتی یا به تعبیری نئو سنتی ها تا نیروهای چپ و لیبرال و سکولار و حتی دین ستیز را در ب